32

K + (...)

31

Na ulicy

Jego sympatyczna twarz – nieco blada;

jego kasztanowe oczy – jakby przymrużone;

dwadzieścia pięć lat, choć mógłby uchodzić za

                                                                        dwudziestolatka;

ubrany trochę jak artysta

– coś w odcieniu krawata, w kształcie kołnierzyka –

bez celu włóczy się po ulicy,

wciąż jakby zahipnotyzowany perwersyjną przyjemnością,

każdą perwersyjną przyjemnością, jaką sobie sprawił.

(Kawafis)

30

M + P

29

K + P

28

Odgrodziwszy się prowizorycznym niebem od piekielnego raju
chciałbym pozostać w swobodzie
i wolności myśli
i czynu
wiaro-ułomny
i szczęśliwy
na zawsze.

(moje, pradawne)

27

P + P (+D)

26

Który skrzywdziłeś człowieka prostego

Śmiechem nad krzywdą jego wybuchając,

Gromadę błaznów koło siebie mając

Na pomieszanie dobrego i złego,

Choćby przed tobą wszyscy się skłonili

Cnotę i mądrość tobie przypisując,

Złote medale na twoją cześć kując,

Radzi że jeszcze jeden dzień przeżyli,

Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta

Możesz go zabić – narodzi się nowy.

Spisane będą czyny i rozmowy.

Lepszy dla ciebie byłby świt zimowy

I sznur i gałąź pod ciężarem zgięta.

(Miłosz)

25

K + P